<

Related posts

• Alan Wake Ön İnceleme… (0)
• R.U.S.E Demo İndir… (0)
• Trine 2 Duyuruldu… (0)
• Test Drive Unlimited 2 Duyuruldu… (0)
• Splinter Cell: Conviction PC Çıktı… (0)

Ubisoft, büyük umut bağladığı strateji türündeki R.U.S.E. için hazırlanan demo versiyonunu yayınladı.

Bugün yayınlanan R.U.S.E. demosuna Steam üzerinden ulaşmak mümkün. Tek kişilik modun yer aldığı demo, sadece demoya özel hazırlanan bir görevi baştan sona oynamamıza imkan tanıyor. 1.5 GB boyutundaki demoyu indirmek için aşağıda vermiş olduğumuz linke tıklayın.

İNDİR

[ad]

Gameolog.com’a üye değilseniz üye olun. Üye olmuşsanız lütfen giriş yapınız…

Related posts

• R.U.S.E İnceleme ve Ekran Görüntüleri… (0)
• The Witcher 2: Assassins of Kings Sesleri Yükseliyor… (0)
• Call of Duty: Black Ops Duyuruldu… (0)
• Starcraft 2 Ön İnceleme ve Sistem Gereksinimleri… (0)
• StarCraft 2 İnceleme ve Ekran Görüntüleri… (0)

Activision, bir süre önce piyasaya sürdüğü ve oyunculardan olumlu tepkiler alan Singularity için bir yama yayınladı.

Raven Software tarafından geliştirilen ve PC, PlayStation 3 ve Xbox 360 platformları için piyasaya sürülen Singularity, konusu ve silah yelpazesi ile ilgi çeken yapımlardan biri oldu. Tabii ki her oyunun olduğu gibi Singularity’nin de bazı kusurları vardı ve yapımcılar da bu kusurları örtmek için bir yama hazırladılar. Kaplama hatalarının ve multiplayer modundaki eşleştirme problemlerinin ortadan kaldırıldığı 24 MB boyutundaki yamayı indirmek için aşağıdaki linke tıklayın…

İNDİR

[ad]

Gameolog.com’a üye değilseniz üye olun. Üye olmuşsanız lütfen giriş yapınız…

Related posts

• Singularity İnceleme… (0)
• Singularity Ön İnceleme… (0)
• Mass Effect 2 İnceleme… (0)
• Metro 2033 Çıktı ve İnceledik!.. (0)
• Prince Of Persia: The Forgotten Sands Ön İnceleme… (0)

Hani “Bir şeyi 40 defa söylersen olur.” derler. Bu yüzden oyun yapımcılarının seçtikleri konulara baktığımda dünyanın sonunun gelmesi yakındır diyorum.

Misal; Fallout, Borderlands, Metro 2033 ilk aklıma gelen apokaliptik oyunlar. Kötü çocuk insanoğlu yine yerinde rahat durmamış ve dünyanın anasını bir şekilde ağlatıp hayatın çetin ceviz olmadığı yeni bir çağı başlatmış. Mad Max gibi bir hava yani. Singularity’yi de bu kulübe dahil edebilirsiniz lakin bu oyunda bütün dünya çamura saplanmamış, sadece Sovyetler Birliği’nin başı belaya girmiş.

Metro 2033’ten beri Rusya’nın havasına, suyuna biraz alışmışsınızdır. Bu yüzden Singularity’ye pek yabancılık çekmeyeceğinizi düşünüyorum. Atmosfer olarak Metro 2033’e çok benzese de konu olarak biraz daha farklı bir yola sapıyor oyun. ABD atom bombasını ürettikten sonra dünyadaki liderlik yarışı kızışıyor ve Sovyetler, E99 adında bir maddeyi keşfediyor. Bu madde en basit tabiriyle Alaaddin’in Sihirli Lambası gibi bir şey. Atom bombası yanında kız kaçıran gibi kalıyor. Hal böyle olunca, Sovyetler her konuda müthiş ilerleyip yaşlanmayı bile kontrol edebilecek bir raddeye geliyor. Fakat bu kadar çabuk elde edilen gücün ödettiği bedel yıkım şeklinde oluyor ve işler çığırından çıkıyor. İnsanlar mutasyona uğruyor ve ülke, üniversiteli öğrencilerin sabaha kadar içkili parti verip dağıttığı ev ortamı gibi oluyor. Hep “Sovyetler” dememin sebebi, oyunun fantastik bir geçmişte başlıyor olmasından dolayı… Atom bombası denemeleri Sovyet Rusya’ya denk geldiği için oyunda dolaştığınız sokaklarda orak ve çekiç işaretleri görmeniz normal.

Oyunu başka FPS’lerden ayıran özellikler neler? Asıl önemli olan konu bu. Bir kere içinde dolaştığınız mekanlar çok iyi hazırlanmış. Yıkılmış caddeler, değişime uğrayarak ölmüş kurbanların cesetleri, artlarında bıraktıkları hüzünlü hikayelerini anlatan notlar, hastalıklı bir şehir… Bunlar gayet rahatsız edici detaylar. Bunlarla beraber zamanda geriye giderek dolaştığınız laboratuarlar ve o dönemin askerleri ile savaşmaksa oyun içine başka bir oyun sığdırmışlar havasını veriyor. Bu yüzden Singularity, bir oyun için en önemli detaylardan biri olan “atmosfer” maddesini rahatlıkla ve başarıyla geçiyor. İkinci mühim husus ise oynanabilirlik… Nişan alma ve ateş etme hissi Metro 2033’teki gibi zayıf değil. Karakterin koşma hissi de oyuna iyi yedirilmiş; hatta oyun gerçekçiliği bir adım ileriye götürüp taşıyabildiğiniz silah sayısını kısıtlamış. Öyle 20 tane cihazı büyülü cebinize atıp ortalıkta dolaşamıyorsunuz.

Ayrıca isabetli atışlar yapmazsanız cephane sıkıntısına rahatlık düşebiliyorsunuz. Bunlar klasik öğeler; oyunu eğlenceli yapansa sol elimize taktığımız “TDM” adlı cihaz. Bu alet eşyaları ve canlıları zamanda ileriye ya da geriye doğru sarabiliyor. Canlılar toz olana kadar yaşlanırken, eşyalarıysa çürüyene kadar eskitiyor ya da cillop gibi yepisyeni yapıyor. Cihazın tek yaşlandıramadığı yaratıklar, ileri derecede mutasyona uğramış ve oradan buraya ışınlananları. Onları yaşlandıramıyor ama en azından bir süre hareketlerini yavaşlatıyor, bu esnada siz de ne kadar mermi varsa üstlerine boşaltabiliyorsunuz. Ayrıca TDM, objeleri telekineziye benzer bir güçle oradan oraya el değmeden almanıza ve fırlatmanıza da yarıyor. Kısacası TDM, Singularity’ye çok farklı bir hava katan, kullanması çok eğlenceli bir cihaz. Şu sıralar piyasa biraz yavaşladı ama sessiz sedasız gelen Singularity, FPS severlerin mutlaka zevkle oynayacağı bir oyun olacaktır. İlk üçe giremeyebilir ama ilk 10’uma girecek bir oyun.

[ad]

Gameolog.com’a üye değilseniz üye olun. Üye olmuşsanız lütfen giriş yapınız…

Related posts

• Singularity 1.1 Yama İndir… (0)
• Singularity Ön İnceleme… (0)
• Mass Effect 2 İnceleme… (0)
• Metro 2033 Çıktı ve İnceledik!.. (0)
• Prince Of Persia: The Forgotten Sands Ön İnceleme… (0)

Otobüsle şehirlerarası yolculuğun gece yarısına denk geldiği ve benim halen ayık bir çift gözle dışarıyı izlediğim zamanlarında sadece otomobilin kocaman farlarının bir süreliğine aydınlanıp sonra tekrar zifiri karanlığın içinde kaybolan ağaçları pencereden izlemeyi ürkütücü bulmuşumdur.

Öyle bir zifiri karanlıktır ki bu, ilk sıradaki ağaçlar, içinde kaybolup gittiği gölgelere gömülür kalır.

Bütün orman mutlak bir sessizliğin ve zifirin içinde mezar misali uğursuz görünür göze. Ve ben bütün miskinliğimle, otobüsün içinde, pencere kenarından kaptığım konforlu koltuğumda ve ayaklarımın altından püfür püfür sıcak hava üfleyen klimanın verdiği rahatlıkla, ukala bir şekilde yolun içinden geçer giderim. Ama kafamda hep aynı soru vardır: “Ya bu otobüsün farlarının bile ulaşamadığı ormanın derinliklerinde yalnız başıma kalsam, ne yaparım?”

Şefik “Ben şu oyunu bekliyorum.” deyip bana oyunun ismini söylediği anda aramızda bir aşk kıvılcımı çakmıştı. O an anlamıştım Xbox 360 almam gerektiğini. Alan Wake’i sevmenin birçok nedenini sayabilirim. Öncelikle yukarıdaki tekinsiz fanteziyi kafasında uğursuz bir kedi gibi dolandıran ben, oyun en çok böyle bir ormanda geçtiği için sinirlerimin tellerini gerdirdiğini düşündüm. Diğer nedense oyunda bariz bir şekilde Stephen King hayranı olan yazar Alan Wake’i canlandırmamızdı. Alan’ın yazar olması ve hikayeyi sanki onun yazdığı bir kitaptan okur gibi yaşamamız kurgulamaya ilginç bir hal katmış. Oyunda geçen bazı isimlerinse dikkatli zihinlere hemen King ustayı hatırlatmasıysa tatlı bir ayrıntı olmuş.

Dediğim gibi, oyunda yazmayı iki senedir bırakmış ünlü bir gerilim yazarı olan Alan’ı canlandırıyoruz. Karısı ile kafasını toplamak için kıyı şeridine komşu, huzurlu bir orman kasabasına yola çıkıyor. Fakat başına gelen birkaç olaydan sonra “huzurlu” kelimesinin bu kasaba için fazla lüks bir kavram olduğunu acı şekilde anlayan Wake, kaçış yolu için hayatını bahse atıyor. Kazanırsa ödülü, sevdiklerinin hayatta kalması olarak ona geri dönecek.

Alan Wake, artık gittikçe kabak tadı vermeye başlayan Resident Evil ve Silent Hill serilerinin yorulmadan çıkan ardıl oyunlarına en iyi rakip diyebilirim; hatta çoğu anlamda onlardan daha başarılı… Hikayesi çok başarılı; arada oyunun hayatta kalma kısmı dışında olaylara da katılarak ara demoların birebir içine girmiş gibi oluyorsunuz. Alan’ın önemli anlarda içinde bulunduğu durum hakkında yorum yapması, oyuncuyu hikayeden koparmıyor ve oyun, sadece garip yaratıkları vurduğunuz basit bir vurmaca oyunu olmanın dışına çıkıyor. Hikaye örgüsü iyi işlenmiş, bir bölüm bittiği zaman “acaba ardından ne gelecek” diye kendisini merak ettiriyor.

Kurnazca hazırlandığını düşündüğüm başka bir noktaysa oyuncuları karanlıktan sakınmaları için şartlandırması olmuş. Öyle ya da böyle, kimsenin zifiri karanlık bir ormanda elini kolunu rahatlıkla dolaştıramayacağını varsayarsak çok uzakta göreceğiniz bir lambaya dörtnala koşacağınızı varsayabilirim. Alan Wake işte bu korkuyu oyuna çok iyi yansıtmış. Kural basit: Karanlıkta kalırsan güvende değilsin, belki de ölüsün; aydınlıktaysa sırtını sağlam bir duvara dayamışsın demektir.

Oyunda karanlığın ele geçirdiği Taken denen öcüler de genelde ışığın ulaşamadığı yerlerden çıkıyorlar. Karanlığın içinde tamamen ölümsüzlerken üzerlerine tutacağınız fenerle gölgeden kalkanlarını onlardan sıyırabilir ve altı patlarınızın mermilerini hediye ederek bir sonraki yolculuklarına çıkmalarına yardımcı olabilirsiniz. Bunların dışındaki silahlar, şu futbol tribünlerinde yasaklanan işaret fişekleri, flaş bombaları, gemilerde kullanılan işaret fişeği fırlatan plastik tabancalar, av tüfeği, pompalı tüfek ve tabii ki el feneri. Kısacası ışık yoksa öldünüz demektir. Cephane yoksa yine öldünüz demektir. Yani ışık kaynağınızı ve cephanenizi annenizin evdeki çini vazosunu koruduğu gibi sakınmanız gerekiyor. Iskaladığınız her mermi, ileride sizi zorda bırakacak anlara açılan kapı demek.

Alan Wake’nin olabilecek tek falsosu, Xbox 360’a özel bir oyun olması. Diğer rakipleri PC dahil diğer bütün platformlarda cirit atarken, ne yazık ki çoğu oyuncu Alan’ın garip macerasından mahrum kalacak. Bunun en güzel örneğini, gerçekten güzel bir FPS olan MAG’in sadece PS3’e özel çıkarak ismini ve kalitesini oyunculara yeteri kadar duyuramamasından tecrübe etmiştim. Ha, bununla beraber Xbox 360’ı da sadece Alan Wake’e özel aldığımı itiraf edeyim. “O kadar para verdin, bu yüzden oyunu övüyorsun!” demeyin sakın; çünkü Alan Wake bahanesiyle Xbox 360 aldığıma da çok sevindim. Halen aranızda “PS3 mü, Xbox 360 mı?” diye tereddütte kalanlar varsa onlara tercihini Xbox 360’tan kullanmalarını öneririm.

[ad]

Gameolog.com’a üye değilseniz üye olun. Üye olmuşsanız lütfen giriş yapınız…

Related posts

• Dante’s İnferno Ön İnceleme… (0)
• Prince Of Persia: The Forgotten Sands Ön İnceleme… (0)
• Metro 2033 Çıktı ve İnceledik!.. (0)
• Mass Effect 2 İnceleme… (0)
• Call of Duty: Black Ops Duyuruldu… (0)

Ubisoft tarafından piyasaya sürülen Prince of Persia: The Forgotten Sands oyunu için hazırladığımız ekran görüntülerini siz kulanıcılarımız için yayınlıyoruz.

Oyun esas olarak bulmacaya dayalı. Adventure denebilir. Sizi bir sürü bilmece beklemekte oyunda. Duvardan atlamalar,yürümeler ve daha fazlası… Oyunun grafik motoru ise Assassin’s Creed 2 de kullanılan grafik motorunun aynısı. Yani grafikler gayet başarılı. Aşaağıdaki ekran görüntülerinden de anlayabilirsiniz…

[ad]

Gameolog.com’a üye değilseniz üye olun. Üye olmuşsanız lütfen giriş yapınız…

Related posts

• Prince Of Persia: The Forgotten Sands Ön İnceleme… (0)
• Prince of Persia Flash Oyununu Deneyin… (0)
• Sniper: Ghost Warrior Ekran Görüntüleri… (0)
• Metro 2033 Çıktı ve İnceledik!.. (0)
• Lara Croft and the Guardian of Light İnceleme… (0)